Mohon tunggu...
Ki Ali
Ki Ali Mohon Tunggu...

percayalah, jangan terlalu percaya. apalagi kepada saya.

Selanjutnya

Tutup

Cerpen

[Cerkak Banyumasan] Udheng

24 September 2012   13:10 Diperbarui: 24 Juni 2015   23:48 597 6 8 Mohon Tunggu...

UDHENG

Dening Ki Ali JN



Ora kinira sepira bungahe Rawud ketekan dhayoh kayadene Eyang Kanap imame mesjid, Pak Sanrakum sing cokan kotbah, Pak Guru Sunar sing diurmati kabeh wong seguthek, lan ora keri Man Ratim ertene. Sewise gupuh mapag dhayohe, ngreti aring kautaman, bojone Rawud gagiyan baen ngetokna suguh. Arane wong kesrakat, teyenge ya kur nyandhingi wedang kopi kendel. Mbari grapyak ngaturi kaki dhayoh, atine Rawud kebek pengira-ira iloken sing padha rawuh kuwe duwe karep sing kepriwe. Apa iloken prekara pilihan lurah?

Rampung bage-binage, dhayohe padha miwiti ngendika apa prelune. Man Ratim thok sing ora melu ngomong, kur andon glenggam-glenggem ngopi mbari udud.

Ngelus slendokan sorbane sing kaya Yasser Arafat, Eyang Kanap alon ngendika.

“Kaya kiye, Wud. Inyong kabeh teka ngeneh kuwe pancen ana prelune. Tek titeni wis seprana-seprene ko nggulih jemuahan koh ora gelem kuplukan kaya batire, malah nganggoni iket, udhengan. Ora lumrah temen enggane, kaya dhukun baen.”

Semune Pak Guru Sunar ora sabar aring alone Eyang Kanap, mulane dheweke nyambungi. Mripate mentheleng, kaya agi ngangken duka.

“Ora kur ora kuplukan nganggoni iket. Wong se-RT jemuahan nganggo baju koko,  ko thok sing ora. Ora ngregani inyong apa kepriwe? Kaya ora ketrima temen enggane, ora gelem nganggo piwewehe inyong. Apa malah wis dedol barange? Semakeyan jane ko, yah.”

Dheg! Jebule! Rawud ora ngira angger dhayohe duwe prelu babagan kuwe. Pancen dheweke gunane iket-iketan nggulih jemuahan. Tur ngganggo sandangan biasa, ora baju kokoan. Neng pengrasane Rawud sing kaya kuwe ya dudu prekara sing nganeh-anehi, kadaran wong sekang liya RT ya umume padha bathikan ora baju kokoan.

Bada wingi pancen wong lanang se-RT padha dejujugi baju koko dening Gurune. Kabeh padha bungah senajan uga ngreti menawa piweweh kuwe dudu merga saking lomane kaki Guru aring tangga teparo.  Gurune kuwe adhi ipene Pak Bau sing agep njago lurah. Umbrang-umbrenge ngakeh jere mesthine nden ana karepe. Jaman sekiye ngendi ana barang gratisan.

Rawud ora gagiyan semaur. Batine sing dheg-dhegan detata. Dudu dheg-dhegane wong sing agep ngomong dora, mungkir ora ngakoni maring tumindake, utawane kebingungen ora ngreti agep semaur apa. Genah sing diadhepi kuwe wong-wong sing kulina deajeni, debasani, sing apa karep lan ngendikane mung nemu inggih, inggih lan inggih. Ora pas nggulih matur, luput katuranggane malah dadi ramene mengko.

“Nggih, kula tampi ngendikane Eyange lan ugi Pak Guru. Katuran Eyange, panci leres kula angger jemuahan niku ngangge iket, mboten kuplukan. Niku pancen sengaja kangge gantine kupluk niku. Sengretose kula kupluk niku namung ngge nutupi sirah, khususipun rambut supados mboten ngangel-angeli angger agi sujud. Kupluk kula nggih gadhah jane, ningen khusus kangge jemuahan kula langkung seneng ngangge iket. Kados niku jane, Eyang. Ampun mastani kados dhukun.

HALAMAN :
  1. 1
  2. 2
  3. 3
VIDEO PILIHAN
KONTEN MENARIK LAINNYA
x